در راستای پست ولنتاین پارسالمان . ام‌سال چنان سرمای سختی خورده‌ام که نگو . بیرون هم تازه برخلاف پارسال آفتابی که نیست هیچ . خیلی هم سرد است و باد می‌زند . بعد من دلم می‌خواهد الان غر بزنم . چیه؟ سرما خوردم . تنهام و سردمه خوب . یعنی این شرایط از آن وقت‌هاست که ایمجینیشن هر چه‌قدر که قوی باشد باز هم به کار آدم نمی‌آید . اصل جنس چیز دیگری‌ست لامصب . حالا هرچه‌قدر هم که صدایش لالایی‌وار باشد و آدم را خواب کند و وقتی اسم آدم را صدا کند . آدم مستقیم پرت شود در فضای خلسه و بی‌وزنی .

پ.ن. نه واقعن من دلم می‌خواد بدونم آسمون به زمین می‌اومد ما الان تو ساحل فلوریدا بودیم؟ و من هم سرما نخورده بودم و گلودرد نداشتم و حالم خیلی خوب بود و کلی شیطونی می‌تونستم بکنم؟ هان؟ نه یعنی واقعنی آسمون به زمین می‌اومد؟

پ.ن.٢. ها؟ چیه خوب؟ حوصله ندارم لینک کنم . برین آرشیو رو بخونین ببینین چی نوشته بودم واسه ولنتاین پارسال خوب . مریضم . سرم درد می‌کنه . و همینی هم هست که هست اصلن . دههه .

پ.ن.٣. ولنتاینتون هپی باشه راستی .

پ.ن.۴. وقتی در اثر مریضی بی‌موقع شیشه‌خرده‌ی وجودی یکی مثل من بزند بالا . نتیجه‌اش این می‌شود که ته دلش کمی خوش‌حال است که نه تنها کسی الان در ساحل فلوریدا ننشسته حمام آفتاب بگیرد بل‌که واشینگتون دی‌سی هوا از تورونتو هم سردتر است و کلی برف نشسته . وگرنه که از عصبانیت و بدجنسی و حسودی دق می‌کرد و می‌ترکید .

نظرات ()