پرسه - داریوش

 

 

بشنویم....

 

پرسه در خاک غریب پرسه‌ی بی‌انتهاست
هم‌گریز غربتم زادگاه من کجاست
تو شبای پرسه‌ی دل‌واپسی
که میخوام دنیا رو فریاد بزنم
به کدوم لهجه ترانه سر کنم ‌
به کدوم زبون تو رو داد بزنم
گم و گیج و تلخ و بی گذشته‌ام
توی شهری که پناه داده به من
از کدوم طرف می‌شه به هم رسید
همه کوچه ها به غربت می‌رسن
تو کدوم پس‌کوچه اولین سلام
گنبد سبزو پر از ترانه کرد
تو کدوم محله واپسین وداع
غزل‌های عشق رو غم‌گنانه کرد
کوچه‌ها و خونه‌ها و محله‌ها 
این‌جا دفترچه‌های بی‌خاطره‌ان
کوچه‌ها و خونه‌ها و محله‌ها 
این‌جا دفترچه‌های بی‌خاطره‌ان
پرسه در خاک غریب پرسه‌ی بی‌انتهاست
هم‌گریز غربتم زادگاه من کجاست
برام از خاطره سنگری بساز
بید بی‌ریشه رو شن باد می‌بره
نسل بی‌گذشته رو خاک غریب 
مثل شخم کهنه از یاد می‌بره
می‌خوام از باغ‌چه سبز امروزم 
سبد خاطره‌هامو پر کنم
می‌خوام از عطر دوباره گل شدن
شهر سال‌خوردگی‌هامو پر کنم
کوچه‌ها و خونه‌ها  محله‌ها 
این‌جا دفترچه‌های بی‌خاطره‌ان
کوچه‌ها و خونه‌ها محله‌ها 
این‌جا دفترچه‌های بی‌خاطره‌ان
پرسه در خاک غریب پرسه‌ی بی‌انتهاست
هم‌گریز غربتم زادگاه من کجاست