دو دلی - سیاوش قمیشی

 

 

بشنویم

 

 

آخه من هیچ‌چی ندارم که نثارت کنم
تا فدای چشم‌های مثل بهار تو کنم
می‌درخشی مثل یک تیکه جواهر توی جمع
من می‌ترسم عاقبت یه روز قمارت بکنم
من مثل شب‌های بی‌ستاره سرد و خالیم
خوب می‌ترسم جای عشق غصه رو یارت کنم
تو مثل قصه پر از خاطره هستی نمی‌خوام
من بی‌نشون تو رو نشونه‌دارت بکنم

 

تو که بی‌قرار دیدن شب و ستاره‌یی
واسه دیدن ستاره بی‌قرارت بکنم
مثل دریا بی‌قراری نمی‌تونی بمونی
من چرا مثل یه برکه موندگارت بکنم
من مثل شب‌های بی‌ستاره سرد و خالیم
خوب می‌ترسم جای عشق غصه رو یارت بکنم
تو مثل قصه پر از خاطره هستی نمی خوای
من بی نشون نشونه دارت بکنم

 

تو بگو خودت بگو با تو بمونم یا برم
آخه من هیچ نمی‌خوام غصه‌دارت بکنم
تو بگو خودت بگو با تو بمونم یا برم
آخه من هیچ نمی‌خوام غصه‌دارت بکنم
تو بگو خودت بگو با تو بمونم یا برم
آخه من هیچ نمی‌خوام غصه‌دارت بکنم